Op naar de bridge over de River Kwai

Vandaag ging om 5 uur de wekker. Om 6 uur werden we opgehaald en onderweg hebben we nog een stel opgepikt. 

Daarna was het een flinke rit naar de plaats die beter bekend staat om de brug over de river Kwai. Daar hebben we eerst de grootste begraafplaats bezocht waar veel graven van Nederlanders, Engelsen en Australiërs zijn die vanuit de Jappenkampen hebben mee moeten werken aan de Birma spoorlijn. Daarna het museum bezocht en ik moet zeggen het was klein maar indrukwekkend. Verhalen over en van nabestaanden. De Thai zorgen dat het zeker niet vergeten wordt.

Na deze stop zijn we naar de brug gegaan. Ik had hem groter voorgesteld, maar toch, als je er weer over nadenkt is het nog indrukwekkend. En de 2 bogen die vernietigd zijn bij het einde van de oorlog, zijn vierkant zodat je goed het verschil kan zien. 

Hierna was het tijd voor de lunch. Het was heerlijk en daar werden we opgesplitst ivm verschillende accomodaties. Wij met zijn 2-en achterin een pickup truck naar de volgende bestemming, Hellfire pass. Dit is militair gebied en eigendom van Australië. Een mooi aangelegd pad naar beneden en ja die moesten we ook weer omhoog. Daar liggen nog de aloude delen van een mini spoorlijn. Hier werden namelijk de stenen voor tussen de bielzen uitgehakt. Indrukwekkend en prachtig ook hoe ze het in ere houden. 

Hierna was het tijd om richting accommodatie te gaan en wel fijn ook. We zijn kapot, moe en bezweet. Na een kwartier met de truck nog een kwartier met de boot, want onze huisje drijven op de rivier. Zo leuk! 

Daar hebben we nog gerelaxt en genoten van de de rust. Ik helemaal want ineens ben ik niet zo fit en helaas heb ik het avondeten aan mij voorbij moeten laten gaan. Maar de gids en Chantal zorgen goed voor mij dus geen zorgen! Ik denk dat alle stress, hitte en moeheid er even uitkomt. Enger is gaan regenen dus veel meer kunnen we niet doen. 

Morgen kijk ik weer hoe het gaat en als niet, gooit de gids het programma weer om, zo lief zijn ze allemaal!

Ik ga nu lekker slapen en morgen weer een dag!

Groetjes 

Debbie